บทสวดประจำวันเกิดและบูชานพเคราะห์
บทสวดบูชาพระเกตุ (ชะยันโต โพธิยา มูเล – ชยปริตร)
ชะยะปะริตตัง / บทสวดผู้ไม่ทราบวันเกิด
บทสวดสำหรับพระเกตุ (ผู้ไม่ทราบวันเกิดหรือเกิดในวันเกตุเสวยอายุ) สวด 9 จบ พระประจำวันคือปางขัดสมาธิเพชร ตัวบทคือชยปริตร
เอวัง ตะวัง วิชะโย โหหิ ชะยัสสุ ชะยะมังคะเล
ขอท่านจงมีชัยชนะ ชนะในชัยมงคล ฉันนั้น
อะภิเสเก สัพพะพุทธานัง อัคคัปปัตโต ปะโมทะติ
สุขะโณ สุมุหุตโต จะ สุยิฏฐัง พรัหมะจาริสุ
ขณะดี ครู่ดี และเป็นการบูชาดีแล้วในพรหมจารีบุคคล (ผู้ประพฤติพรหมจรรย์)
ปะทักขิณัง มะโนกัมมัง ปะณิธี เต ปะทักขิณา
ปะทักขิณานิ กัตวานะ ละภันตัตเถ ปะทักขิเณ
มโนกรรมที่เป็นไปโดยชอบ ความปรารถนาของท่านก็เป็นไปโดยชอบ
ครั้นทำกรรมที่เป็นไปโดยชอบแล้ว ย่อมได้ประโยชน์ที่เป็นไปโดยชอบ
ที่มาของบทสวด
คาถา "ชะยันโต โพธิยา มูเล" และ "อะปะราชิตะปัลลังเก" เป็นคาถาแต่งในลังกา/ไทยยุคหลัง ส่วนคาถา "สุนักขัตตัง สุมังคะลัง" และ "ปะทักขิณัง กายะกัมมัง" เป็นพระพุทธพจน์ในพระไตรปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ปุพพัณหสูตร รวมกันเป็นชยปริตร (ชะยะปะริตตัง) ในสิบสองตำนาน ธรรมเนียมบูชาพระเกตุด้วยชยปริตร 9 จบ มาจากพิธีสวดนพเคราะห์ของไทย
คำอธิบาย · อานิสงส์ · โอกาสที่ใช้สวด
บทสวดบูชาพระเกตุ คือชยปริตร (ปริตรแห่งชัยชนะ) ตอนที่ต่อจาก "มะหาการุณิโก นาโถ" เนื้อความอ้างชัยชนะของพระพุทธเจ้าเหนือพญามาร ณ โคนต้นโพธิ์ บนอปราชิตบัลลังก์ แล้วอวยพรให้ผู้สวดมีชัยชนะเช่นเดียวกัน จากนั้นเป็นพระพุทธพจน์จากปุพพัณหสูตรที่ตรัสว่า ฤกษ์ดี ยามดี มงคลดี ไม่ได้อยู่ที่ดวงดาว แต่อยู่ที่การประพฤติชอบทางกาย วาจา ใจ ผู้ทำกรรมดีย่อมได้ผลดี คำสอนนี้จึงเป็นการวางท่าทีที่ถูกต้องต่อเรื่องฤกษ์ยามและดวงชะตาทั้งหมด
ข้อมูลประจำพระเกตุ ตามคติโหราศาสตร์ไทย พระเกตุเป็นเทวดานพเคราะห์องค์ที่ 9 มีกำลัง 9 ไม่มีวันประจำโดยตรง จึงกำหนดให้เป็นเทวดาประจำตัวของผู้ที่ไม่ทราบวันเกิดของตนเอง และผู้ที่กำลังอยู่ในช่วงพระเกตุเสวยอายุ พระประจำพระเกตุคือพระปางขัดสมาธิเพชร (นั่งขัดสมาธิไขว้พระชงฆ์ หงายฝ่าพระบาททั้งสอง) นิยมสวด 9 จบ
อานิสงส์และความเชื่อ ชยปริตรถือเป็นบทแห่งชัยชนะและความสำเร็จ พระสงฆ์สวดในงานมงคลทุกงานเมื่อเจ้าภาพจุดเทียนชัยหรือประกอบพิธีสำคัญ เช่น ยกเสาเอก เปิดกิจการ เชื่อว่าสวดแล้วเอาชนะอุปสรรค มีชัยในการงาน และเป็นฤกษ์ดีในตัวเองโดยไม่ต้องรอฤกษ์ภายนอก
ข้อสังเกต ในพิธีสวดนพเคราะห์เต็มรูปแบบ พระสงฆ์จะสวดบทประจำเทวดาทั้ง 9 องค์ตามลำดับ (อาทิตย์ จันทร์ อังคาร พุธ เสาร์ พฤหัสบดี ราหู ศุกร์ เกตุ) โดยจบด้วยบทนี้ ผู้ที่ทราบวันเกิดก็นิยมสวดบทนี้เพิ่มเติมจากบทประจำวันของตน