บทสวดประจำวันพุธกลางคืน (กินนุ สันตะระมาโนวะ – พระราหู)

บทสวดประจำวันพุธกลางคืน คือคาถาตอนท้ายของจันทิมสูตรและสุริยสูตร พระสูตรทั้งสองเล่าว่าเมื่ออสูรราหูจับจันทิมเทพบุตร (พระจันทร์) และสุริยเทพบุตร (พระอาทิตย์) ไว้ เทพบุตรทั้งสองระลึกถึงพระพุทธเจ้าและกล่าวคาถาขอให้ทรงเป็นที่พึ่ง พระพุทธเจ้าตรัสคาถาให้ราหูปล่อย ราหูจึงรีบปล่อยทันทีด้วยความหวาดกลัว ท้าวเวปจิตติจอมอสูรเห็นราหูตัวสั่นจึงถามว่าเหตุใดจึงรีบปล่อย ราหูตอบว่าถ้าไม่ปล่อยศีรษะจะแตกเป็น 7 เสี่ยง เพราะถูกพระพุทธเจ้าทรงขับด้วยพระคาถาแล้ว บทสวดประจำวันยกเฉพาะคาถาถามตอบนี้ทั้งสองตอน (จันทร์และอาทิตย์) มาสวด บางตำราสวดเฉพาะตอนพระจันทร์

ข้อมูลประจำวัน ผู้เกิดวันพุธกลางคืน (เกิดระหว่าง 18.00 น. ของวันพุธ ถึง 06.00 น. ของวันพฤหัสบดี): เทวดาประจำวันคือพระราหู พระประจำวันคือพระปางป่าเลไลยก์ (ประทับนั่งห้อยพระบาท มีช้างและลิงถวายของ) สีประจำวันคือสีดำ (บางตำราว่าสีเทาหรือสีเขียวเข้ม) พระราหูมีกำลัง 12 จึงสวด 12 จบ

อานิสงส์และความเชื่อ ตามคติโหราศาสตร์ไทย พระราหูเป็นเทวดาแห่งความมืด ความลุ่มหลง และการเปลี่ยนแปลงกะทันหัน การสวดคาถาที่พระพุทธเจ้าทรงขับราหูจึงเชื่อว่าช่วยบรรเทาเคราะห์จากราหู โดยเฉพาะในช่วงราหูย้ายราศีหรือเมื่อเกิดจันทรุปราคาและสุริยุปราคา และเป็นการระลึกว่าอานุภาพของพระพุทธเจ้าอยู่เหนืออำนาจมืดทั้งปวง

ธรรมเนียมบทสวดประจำวันเกิด คติไทยถือว่าคนที่เกิดวันใดมีเทวดานพเคราะห์องค์นั้นเป็นผู้คุ้มครอง และมีพระพุทธรูปปางประจำวันไว้บูชา การสวดพระปริตรประจำวันตามจำนวน "กำลังวัน" (อาทิตย์ 6, จันทร์ 15, อังคาร 8, พุธ 17, ราหู 12, พฤหัสบดี 19, ศุกร์ 21, เสาร์ 10) เชื่อว่าเป็นการเสริมดวงชะตาและบรรเทาเคราะห์ นอกจากบทประจำวันเกิดตนเองแล้ว ยังนิยมสวดบทของวันที่ตรงกับวันนั้น ๆ หรือสวดครบทั้ง 8 บทในพิธีสวดนพเคราะห์ ทั้งนี้ตัวบทสวดล้วนเป็นพระปริตรและพระพุทธพจน์ที่มีคุณค่าในตัวเอง แม้ไม่เชื่อเรื่องดวงชะตาก็สวดเพื่อเจริญสติและระลึกถึงพระรัตนตรัยได้