คำถวายผ้าอาบน้ำฝน

คำถวายผ้าอาบน้ำฝน หรือผ้าวัสสิกสาฎก ใช้ถวายผ้าสำหรับพระภิกษุผลัดสรงน้ำในฤดูฝน ตำนานเล่าว่านางวิสาขามหาอุบาสิกาเห็นพระภิกษุเปลือยกายอาบน้ำฝน จึงทูลขอพรพระพุทธเจ้าถวายผ้าอาบน้ำฝนแก่สงฆ์ตลอดชีวิต พระพุทธเจ้าทรงอนุญาตให้ภิกษุรับผ้าอาบน้ำฝนได้ในช่วงเดือนสุดท้ายก่อนเข้าพรรษา จึงเกิดเป็นธรรมเนียมถวายผ้าอาบน้ำฝนสืบมา

โอกาสที่ใช้ ถวายในช่วงตั้งแต่แรม 1 ค่ำ เดือน 7 จนถึงวันเข้าพรรษา (ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 8) มักถวายพร้อมกับเทียนพรรษาและเครื่องไทยธรรมอื่น ๆ ในงานทำบุญเข้าพรรษา โดยตั้งนะโม 3 จบแล้วกล่าวคำถวาย

อานิสงส์และความเชื่อ เชื่อกันว่าการถวายผ้าอาบน้ำฝนมีอานิสงส์ให้ปราศจากโรคภัย ผิวพรรณผ่องใส และเป็นการอุปถัมภ์พระสงฆ์ให้ปฏิบัติศาสนกิจตลอดพรรษาได้โดยสะดวก นางวิสาขาผู้เป็นต้นแบบได้รับยกย่องเป็นเอตทัคคะฝ่ายอุบาสิกาผู้เป็นทายิกา

ข้อสังเกต ผ้าอาบน้ำฝนต่างจากผ้าจำนำพรรษา (วัสสาวาสิกะจีวะรานิ) ซึ่งถวายแก่ภิกษุที่จำพรรษาครบแล้วหลังออกพรรษา คำถวายผ้าจำนำพรรษาใช้รูปแบบเดียวกันเพียงเปลี่ยนคำว่า "วัสสิกะสาฏิกานิ" เป็น "วัสสาวาสิกะจีวะรานิ"